Besa Sharrah: Duke ndërtuar ura mes inxhinierisë, shërbimit publik dhe lidershipit

Disa karriera ndërtohen mbi specializimin, të tjera mbi ambicien. Rrugëtimi profesional i Besa Sharrah është formësuar nga një bindje tjetër: përvoja profesionale merr vlerë të plotë vetëm kur vihet në shërbim të të tjerëve.

Nga një studente shqiptare 17-vjeçare që mbërriti në Shtetet e Bashkuara për të studiuar inxhinieri mekanike, deri te roli i saj si Drejtoreshë Rajonale për Marrëdhëniet me Komunitetin në Zyrën e Prokurorit të Përgjithshëm të Ohajos dhe Komisionere në Komisionin e Ohajos për Çështjet e Evropës Lindore, ajo ka ndërtuar një karrierë që kapërcen kufijtë e një profesioni të vetëm.

Rrugëtimi i saj përfshin sektorin privat dhe politikat publike, analizën teknike dhe diplomacinë komunitare, menaxhimin e proceseve dhe ndërtimin e partneriteteve strategjike. Në pamje të parë, këto role mund të duken të ndryshme, por të gjitha mbështeten mbi të njëjtën filozofi: sfidat komplekse kërkojnë bashkëpunim, jo protagonizëm individual.

Kjo mënyrë të menduari shpjegon edhe kalimin e saj nga inxhinieria në shërbimin publik. Edhe pse fusha ndryshoi, qasja ndaj zgjidhjes së problemeve mbeti e njëjtë.

Për të kuptuar zgjedhjet profesionale të Besës, duhet parë përtej diplomës së saj universitare. Ajo u rrit në një familje shqiptare që përjetoi drejtpërdrejt persekutimin e regjimit komunist për shkak të bindjeve demokratike. Në vend që kjo histori të bëhej pengesë, ajo u shndërrua në busullën morale të jetës së saj.

Kjo trashëgimi familjare nuk e orientoi drejt politikës në kuptimin tradicional të saj, por ushqeu një angazhim të vazhdueshëm për shërbimin publik.

Kur mbërriti në Shtetet e Bashkuara për të studiuar inxhinieri mekanike, Amerika përfaqësonte mundësinë për të ndërtuar një jetë të re përmes meritës, punës së palodhur dhe mundësive që ofronte.

Përvoja në kompani të mëdha private e njohu me një kulturë ku performanca, efikasiteti dhe përgjegjësia personale nuk ishin slogane, por standarde të përditshme. Pikërisht kjo përvojë formësoi edhe mënyrën se si ajo e sheh sot funksionimin e institucioneve publike.

nxhinieria e mësoi të analizojë problemet në mënyrë sistematike, të kuptojë shkaqet e tyre dhe të ndërtojë zgjidhje praktike. Sot, të njëjtën metodë e zbaton në administratën publike.

Si Drejtoreshë Rajonale për Marrëdhëniet me Komunitetin në Zyrën e Prokurorit të Përgjithshëm të Ohajos, ajo mbulon trembëdhjetë qarqe në Ohajon Qendrore, duke bashkëpunuar me komunitete lokale, organizata jofitimprurëse, agjenci shtetërore dhe struktura të zbatimit të ligjit.

Një nga prioritetet e punës së saj është lufta kundër krimeve financiare dhe mashtrimeve me kriptomonedha, një kërcënim në rritje për qytetarët dhe bizneset.

Në këtë kuadër, ajo ka koordinuar samite dhe iniciativa shtetërore në bashkëpunim me partnerë shtetërorë dhe federalë, me fokus jo vetëm reagimin ndaj krimit financiar, por edhe parandalimin e tij.

Për Besën, baza e çdo partneriteti mbetet besimi.

Përvoja në sektorin privat i mësoi se rezultatet nuk varen vetëm nga vizioni, por edhe nga proceset e mirëstrukturuara, performanca e matshme dhe kultura e përgjegjshmërisë.

Ajo është përpjekur t’i sjellë këto parime edhe në administratën publike.

Sipas saj, institucionet nuk duhet të gjykohen nga objektivat që shpallin, por nga ndikimi real që krijojnë në jetën e qytetarëve.

Edhe partneritetet, thotë ajo, nuk ndërtohen për deklarata, por për rezultate konkrete.

Emërimi nga Guvernatori i Ohajos dhe konfirmimi nga Senati i Ohajos si Komisionere në Komisionin e Ohajos për Çështjet e Evropës Lindore shënoi një tjetër etapë të rëndësishme në karrierën e saj.

Ky rol forcoi angazhimin me komunitetin shqiptaro-amerikan dhe i dha një perspektivë më të gjerë mbi diplomacinë.

Për Besën, diplomacia nuk kufizohet te marrëdhëniet mes qeverive.

Ajo ndërtohet përmes universiteteve, sipërmarrësve, organizatave të shoqërisë civile, komuniteteve lokale dhe rrjeteve të diasporës.

Besimi, bashkëpunimi dhe vizioni afatgjatë janë, sipas saj, po aq të rëndësishëm sa edhe vetë politikat publike.

Në diskursin publik shqiptar, diaspora shihet shpesh si burim remitancash ose si një lidhje kulturore me vendin e origjinës.

Besa propozon një këndvështrim më të gjerë.

Sipas saj, brezi i ri i profesionistëve shqiptarë në SHBA ka potencialin ta shndërrojë kapitalin profesional në zhvillim ekonomik dhe institucional për të dy vendet.

Kandidimi për Senatin e Shtetit të Ohajos si përfaqësuese e Partisë Republikane ishte një moment i rëndësishëm në rrugëtimin e saj, por jo arritja që ajo e konsideron më domethënëse.

Kur pyetet për cilësitë e një lideri modern, Besa nuk përmend karizmën apo ambicien politike.

Ajo veçon tre shtylla themelore: integritetin, kompetencën dhe aftësinë për të bashkuar njerëzit.

Në çdo rol që ka mbajtur, synimi i saj nuk ka qenë të jetë figura qendrore e historisë, por të lidhë njerëz, institucione dhe organizata në funksion të një qëllimi të përbashkët.

Kur pyetet se si do të dëshironte të kujtohej pas disa dekadash, ajo nuk flet për tituj apo poste.

Ajo flet për ura.

Ura mes sektorit privat dhe atij publik.

Mes komuniteteve dhe institucioneve.

Mes Shqipërisë dhe Shteteve të Bashkuara.

Mes brezit që sakrifikoi për lirinë dhe brezit që ka përgjegjësinë ta mbrojë atë.

Ky është filli që përshkon gjithë rrugëtimin e saj profesional.

Në një kohë kur besimi i publikut ndaj institucioneve është një nga sfidat më të mëdha të demokracive moderne, ndërtimi i urave mbetet ndoshta forma më e vështirë, por edhe më e vlefshme e lidershipit./Vaspas