Sipas raportit World’s Most Admired Companies 2026, të realizuar nga Korn Ferry dhe Fortune, rreth dy të tretat e drejtuesve i konsiderojnë mbledhjet si shkakun kryesor të humbjes së kohës në punë. Ndërkohë, një studim i Microsoft, publikuar në vitin 2025, tregon se 50% e mbledhjeve zhvillohen në intervalet 09:00–11:00 dhe 13:00–15:00, duke ndërprerë oraret kur punonjësit mund të përqendrohen në detyrat e tyre.

Në një analizë të publikuar nga CNBC, eksperti i komunikimit në biznes, John Bowe, propozon disa ndryshime praktike për ta bërë organizimin e mbledhjeve më efikas. Së pari, kompanitë duhet të rishikojnë takimet periodike dhe të vlerësojnë nëse ato janë ende të nevojshme, nëse duhet të zhvillohen me të njëjtën frekuencë dhe nëse të gjithë pjesëmarrësit duhet të jenë të pranishëm.

Një tjetër rekomandim është shkurtimi i kohëzgjatjes së takimeve. Sipas ekspertit, një mbledhje e planifikuar për 60 minuta mund të përfundojë edhe në 30 apo 40 minuta, nëse diskutimi është i strukturuar dhe i përqendruar te çështjet kryesore. Po aq i rëndësishëm është përcaktimi i një objektivi konkret për çdo takim. Bowe thekson se ekziston një dallim mes një teme diskutimi dhe një rezultati që synohet të arrihet. Për shembull, diskutimi mbi marketingun e tremujorit të tretë nuk është i njëjtë me përcaktimin e dy fushatave që do të financohen gjatë kësaj periudhe.

Eksperti rekomandon gjithashtu komunikim më të shkurtër dhe të drejtpërdrejtë, duke paraqitur fillimisht përfundimin apo vendimin kryesor dhe më pas argumentet që e mbështesin atë. Së fundmi, kompanitë duhet të vlerësojnë efektivitetin e mbledhjeve, duke kërkuar reagime nga pjesëmarrësit dhe duke analizuar nëse janë arritur rezultatet e synuara. Sipas Bowe, një ekip arriti të reduktonte me rreth 25% kohën e shpenzuar në mbledhje, vetëm përmes përmirësimit të organizimit dhe komunikimit.

Mesazhi për bizneset është se më shumë takime nuk nënkuptojnë domosdoshmërisht më shumë produktivitet. Përkundrazi, mbledhjet më të pakta, më të shkurtra dhe me objektiva të qarta mund të sjellin rezultate më të mira.

The post Shumë mbledhje, pak produktivitet, ekspertët: Si të kursejnë kompanitë kohën e punonjësve appeared first on Fast News Economy.

Shenja e parë është pamundësia për të shijuar suksesin. Pas përfundimit të një projekti të rëndësishëm apo marrjes së një vlerësimi pozitiv, kënaqësia mund të zgjasë vetëm pak orë, përpara se vëmendja të kalojë te detyra e radhës. Në këtë mënyrë, arritjet profesionale nuk krijojnë një ndjenjë të qëndrueshme përmbushjeje, por kthehen në objektiva që duhen zëvendësuar vazhdimisht. Shenja e dytë lidhet me ndikimin e punës në gjendjen emocionale. Një email kritik, një ankesë nga klienti apo dështimi i një marrëveshjeje mund të ndikojnë në humorin e gjithë ditës. Kur vetëvlerësimi lidhet ngushtë me rezultatet profesionale, vështirësitë në punë mund të shoqërohen me stres edhe në marrëdhëniet familjare dhe shoqërore. Shenja e tretë është ankthi gjatë pushimeve. Në vend që të shkëputen nga angazhimet profesionale, disa punonjës vazhdojnë të kontrollojnë telefonin dhe email-et, duke u shqetësuar për detyrat që mund të mbeten pa përfunduar. Pushimi shihet si kohë e humbur dhe jo si një nevojë për rikuperim.

Si të vendosen kufij mes punës dhe jetës personale?

Ekspertët rekomandojnë krijimin e një rutine që shënon përfundimin e ditës së punës, si një shëtitje, aktivitet fizik apo kohë e kaluar me familjen. Po ashtu, këshillohet që në fillim të ditës të përcaktohen objektiva konkrete dhe të arritshme, në vend që suksesi të matet vetëm me numrin e detyrave të përfunduara. Një tjetër hap është reflektimi mbi arritjet profesionale, duke identifikuar aftësitë dhe vendimet që kanë ndihmuar në realizimin e tyre. Kjo mund të ndihmojë në forcimin e besimit te vetja, pa pasur nevojë për konfirmim të vazhdueshëm përmes punës. Dallimi mes përkushtimit dhe varësisë qëndron edhe te aftësia për të ndaluar. Të punosh shumë nuk do të thotë domosdoshmërisht të kesh një marrëdhënie të pashëndetshme me punën. Problemi lind kur angazhimi vazhdon edhe në kushtet e rraskapitjes dhe kur puna fillon të zëvendësojë pushimin, marrëdhëniet dhe interesat personale. Në fund, suksesi afatgjatë nuk matet vetëm me orët e punës apo projektet e realizuara, por edhe me aftësinë për të ruajtur shëndetin dhe ekuilibrin mes jetës profesionale dhe asaj personale.

The post Varësia nga puna, 3 shenjat që nuk duhet të injoroni appeared first on Fast News Economy.

Përdorimi i AI po ndikon edhe në vlerësimet profesionale

Varësia nga këto mjete po bëhet gjithnjë e më e dukshme në përditshmërinë e punës. Rreth 35% e punonjësve thonë se do ta kishin të vështirë të kryenin disa nga detyrat e tyre pa ndihmën e AI, ndërsa një në katër shqetësohet se punëdhënësi e konsideron më të aftë nga sa është realisht.

Një tjetër çështje lidhet me transparencën. Sipas studimit, 39% e të anketuarve kanë dorëzuar punë të realizuar me ndihmën e AI pa e deklaruar këtë, ndërsa 30% kanë marrë vlerësime pozitive për punë që ishin prodhuar në një masë të konsiderueshme nga teknologjia. Në 19% të rasteve, puna e realizuar me ndihmën e inteligjencës artificiale ka kontribuar edhe në marrjen e një promovimi.

Megjithatë, përdorimi i AI pa e deklaruar nuk nënkupton automatikisht shkelje të rregullave. Në shumë kompani, politikat për deklarimin e përdorimit të këtyre mjeteve mbeten të paqarta ose nuk ekzistojnë ende. Problemi kryesor është se punëdhënësit mund të mos kenë informacionin e nevojshëm për të dalluar kontributin individual të punonjësit nga ai i teknologjisë.

A duhet të deklarohet përdorimi i inteligjencës artificiale?

Sipas Ihor Herasymov, bashkëthemelues dhe CEO i Use.AI, kompanitë duhet të kërkojnë transparencë veçanërisht kur inteligjenca artificiale ka ndikuar ndjeshëm në përgatitjen e analizave, rekomandimeve, prezantimeve, kodit apo vendimeve të rëndësishme. Qëllimi nuk duhet të jetë kontrolli i vazhdueshëm i punonjësve, por kuptimi më i qartë i mënyrës se si është realizuar puna dhe i kontributit të secilit person. Përgjegjësia për rezultatin, sipas kësaj qasjeje, duhet të mbetet te punonjësi që e dorëzon atë. Kjo do të thotë se ai duhet të jetë në gjendje të kuptojë përmbajtjen, të shpjegojë arsyetimin dhe të mbrojë vendimet e marra, edhe kur ka përdorur AI gjatë procesit.

Rezultati përfundimtar nuk mjafton për të matur aftësitë

Përdorimi i inteligjencës artificiale nuk do të thotë se një punonjës është më pak i aftë. Përkundrazi, zotërimi i këtyre mjeteve po shndërrohet në një kompetencë të rëndësishme profesionale. Megjithatë, një produkt i përfunduar dhe profesional nuk tregon domosdoshmërisht se sa mirë personi që e ka krijuar kupton temën, sa i pavarur është në marrjen e vendimeve apo nëse mund ta realizojë të njëjtën detyrë pa ndihmën e teknologjisë.

Për këtë arsye, kompanitë mund të kenë nevojë të ndryshojnë mënyrën e vlerësimit të performancës dhe të vendimmarrjes për promovimet. Përveç cilësisë së rezultatit, rëndësi pritet të marrin aftësia për të shpjeguar arsyetimin, për të identifikuar gabimet e AI-së, për të marrë vendime në kushte pasigurie dhe për të reaguar kur teknologjia prodhon përgjigje të pasakta.

Një kompetencë tjetër që po fiton rëndësi është e ashtuquajtura “problem framing”, ose aftësia për të përcaktuar problemin e duhur, për të vënë në pikëpyetje supozimet dhe për të shpjeguar pse një zgjidhje është më e përshtatshme se një tjetër. Këto aftësi nuk mund të maten gjithmonë vetëm duke parë rezultatin përfundimtar.

Kur AI rrit produktivitetin dhe kur krijon varësi?

Shqetësimi nuk lidhet vetëm me transparencën, por edhe me rrezikun që punonjësit të mbështeten te inteligjenca artificiale pa zhvilluar mjaftueshëm gjykimin e tyre të pavarur. Rreziku shfaqet kur një person mund të prodhojë një përgjigje me ndihmën e AI-së, por nuk është në gjendje të dallojë nëse ajo është e gabuar, të shpjegojë pse është e përshtatshme apo të marrë një vendim të arsyeshëm kur sistemi nuk ofron një zgjidhje të besueshme.

Në këto kushte, rritja e produktivitetit mund të shoqërohet me dobësimin e disa aftësive thelbësore, nëse punonjësit nuk arrijnë të ruajnë njohuritë dhe kapacitetin për të punuar në mënyrë të pavarur. Sfidat pritet të shtohen ndërsa mjetet e AI bëhen më autonome dhe përdorimi i tyre zgjerohet në gjithnjë e më shumë procese pune.

Si mund të ndryshojë tregu i punës?

Përhapja e inteligjencës artificiale mund të ndikojë drejtpërdrejt në mënyrën se si kompanitë rekrutojnë, matin performancën dhe përcaktojnë se cilët punonjës janë gati për më shumë përgjegjësi. Në vend që të mbështeten vetëm te cilësia dhe shpejtësia e rezultatit, punëdhënësit mund t’i kushtojnë më shumë rëndësi njohurive që qëndrojnë pas tij, aftësisë për të verifikuar informacionin dhe kapacitetit për të marrë vendime të pavarura.

Sfida për kompanitë do të jetë gjetja e një ekuilibri mes përfitimeve që sjell AI dhe nevojës për të ruajtur kompetencat njerëzore. Në tregun e punës të epokës së inteligjencës artificiale, nuk do të ketë rëndësi vetëm çfarë mund të prodhojë një punonjës, por edhe sa e kupton atë që prodhon dhe sa përgjegjësi mund të marrë për rezultatin.

The post AI po i bën punonjësit të duken më të aftë nga sa janë, çfarë zbulon studimi? appeared first on Fast News Economy.

Fenomeni po merr emrin NERDs (Never Ever Retiring Demographic), që përshkruan brezin e njerëzve që besojnë se nuk do të mund të dalin kurrë në pension. Termi është krijuar në kontrast me lëvizjen FIRE, e cila synon pavarësinë financiare dhe pensionimin e parakohshëm. Sipas një studimi të kryer nga People’s Pension, një ofrues britanik i skemave të pensioneve në vendin e punës, 47% e të rinjve të moshës 18 deri në 27 vjeç nuk merren aktivisht me pensionin e tyre. Ndërkohë, 12% e tyre, ose rreth 2.2 milionë të rinj, kanë ndaluar plotësisht së kursyeri, pasi besojnë se do të duhet të punojnë gjatë gjithë jetës.

Kostoja e jetesës ndryshon pritshmëritë e të rinjve

Pas kësaj tendence qëndrojnë kryesisht vështirësitë ekonomike. Rritja e shpenzimeve të përditshme, pagat që nuk kanë ndjekur të njëjtin ritëm me kostot dhe pasiguria në tregun e punës po i bëjnë gjithnjë e më të vështira objektivat tradicionale të moshës së re, si blerja e një shtëpie, krijimi i familjes dhe sigurimi i një pensioni. Paqëndrueshmëria në sektorë të caktuar, veçanërisht në teknologji, si dhe ndikimi i zhvillimeve gjeopolitike në inflacion, kanë shtuar pasigurinë për të ardhmen financiare.

Megjithatë, studimi evidenton edhe një problem tjetër: mënyrën se si kompanitë financiare komunikojnë me brezin e ri. Rreth 36% e të anketuarve mendojnë se kompanitë financiare nuk arrijnë të shpjegojnë qartë përfitimet e kursimit për pension. Për 27%, këto kompani duket se i kushtojnë më shumë rëndësi shitjes së produkteve sesa edukimit financiar, ndërsa 16% kritikojnë përdorimin e gjuhës së ndërlikuar dhe të termave financiarë që vështirësojnë kuptimin e skemave të pensionit.

Për më tepër, rreth 20% e të rinjve të Gjeneratës Z e konsiderojnë pensionin një temë të mërzitshme dhe pa rëndësi të menjëhershme.

Informacioni mund të ndryshojë sjelljen

Pavarësisht skepticizmit, të dhënat sugjerojnë se një pjesë e të rinjve mund të ndryshojnë qasje nëse marrin informacion më të qartë për përfitimet afatgjata të kursimit.

Sipas studimit, rreth 70% e të rinjve thonë se do të kishin kursyer nëse do ta dinin se nisja e kursimeve në të 20-at mund të dyfishojë potencialisht shumën e akumuluar për pension, krahasuar me fillimin në të 30-at, në kushtet e supozuara nga studimi.

Gjithashtu, 63% deklarojnë se do të motivoheshin më shumë nëse do të kuptonin se lehtësirat fiskale dhe kontributet e punëdhënësit mund të rrisin ndjeshëm kursimet e tyre. Kirsty Ross, drejtoreshë e propozimeve në People’s Pension, argumenton se të rinjtë nuk janë domosdoshmërisht indiferentë ndaj pensionit, por kanë nevojë për informacion më të kuptueshëm dhe këshilla praktike, në vend të mesazheve që mbështeten te frika dhe terminologjia financiare e ndërlikuar.

Çfarë kërkon Gjenerata Z?

Të rinjtë kërkojnë mënyra më të thjeshta për të kuptuar dhe ndjekur progresin e tyre financiar. Sipas studimit, 31% do të preferonin mjete si gjurmuesit e objektivave dhe treguesit e progresit për të parë se sa pranë janë qëllimit të tyre të kursimit.

Ndërkohë, 26% duan të kuptojnë se mund të nisin me shuma të vogla, ndërsa 23% kërkojnë më shumë shembuj nga persona të së njëjtës grupmoshë. Për 22%, udhëzimet e shkurtra dhe të qarta do ta bënin procesin më të lehtë. Në përgjigje të këtyre shqetësimeve, People’s Pension ka nisur fushatën “Pension Drop”, e cila synon ta bëjë temën e pensioneve më të afërt për të rinjtë përmes rrjeteve sociale, figurave publike dhe aktiviteteve të ndryshme.

Komiku dhe prezantuesi televiziv Iain Stirling, ambasador i fushatës, thekson se edhe shumat e vogla të kursyera në të 20-at ose të 30-at mund të bëjnë diferencë në të ardhmen. Ai u bën thirrje të rinjve të kontrollojnë skemat e tyre të pensionit, të verifikojnë nëse përfitojnë nga kontributet e punëdhënësit dhe të rrisin gradualisht kursimet kur u rriten të ardhurat ose marrin bonuse.

Fenomeni NERDs pasqyron një ndryshim në mënyrën se si brezi i ri e percepton të ardhmen financiare. Për një pjesë të të rinjve, pensioni nuk shihet më si një objektiv i garantuar, por si një mundësi e pasigurt. Sfida për sistemet financiare mbetet jo vetëm krijimi i skemave të kursimit, por edhe bindja e të rinjve se vendimet e marra sot mund të ndikojnë në sigurinë e tyre ekonomike në të ardhmen.

The post Gen Z humb besimin te pensioni, 2.2 milionë të rinj heqin dorë nga kursimet appeared first on Fast News Economy.

Në një analizë të publikuar në Forbes Coaches Council, Daria Rudnik, eksperte e lidershipit dhe zhvillimit të ekipeve, argumenton se karriera duhet të trajtohet si një biznes që kërkon investim, strategji dhe përshtatje të vazhdueshme, dhe jo thjesht si një vend pune.

Sipas saj, mbështetja te një punëdhënës i vetëm mund të krijojë pasiguri, veçanërisht kur kompanitë ristrukturohen ose teknologjia ndryshon mënyrën e ushtrimit të profesioneve.

Siguria e punës, një sfidë në ndryshim

Rudnik sjell shembullin e Tomit, një drejtues transformimi në një kompani të listës Fortune Global 500, i cili u përball me nevojën për të menduar për hapin e ardhshëm profesional pas një ristrukturimi të madh.

Fillimisht, ai shqyrtoi mundësitë tradicionale: një pozicion më të lartë, një departament tjetër ose një punë te një kompani e re. Megjithatë, analizimi i përvojës dhe aftësive të tij zbuloi alternativa të tjera, si konsulenca, mësimdhënia universitare, pjesëmarrja në borde drejtuese dhe zhvillimi i një aktiviteti të pavarur.

Sipas analizës, problemi nuk ishte mungesa e aftësive, por fakti që alternativat profesionale po shqyrtoheshin shumë vonë.

Kjo qasje lidhet edhe me ndryshimin e perceptimit për tregun e punës. Sipas një sondazhi të Gallup, në fund të vitit 2025 vetëm 28% e punonjësve amerikanë mendonin se ishte një moment i mirë për të gjetur një punë cilësore, nga 70% në mesin e vitit 2022.

Nga punonjës në “careerpreneur”

Për të përshkruar këtë qasje të re, Rudnik përdor termin “careerpreneur”, një kombinim i fjalëve karrierë dhe sipërmarrës. Ai i referohet profesionistëve që e menaxhojnë karrierën me të njëjtin mentalitet që një sipërmarrës përdor për zhvillimin e biznesit.

Në vend që të presin që punëdhënësi t’u ofrojë mundësinë e radhës, ata ndërtojnë rrjete profesionale, investojnë në aftësi të reja, forcojnë reputacionin dhe krijojnë alternativa për të ardhmen.

Rudnik identifikon pesë aftësi thelbësore për këtë model.

1. Ndërtimi strategjik i marrëdhënieve

Mundësitë profesionale nuk shfaqen gjithmonë në portalet e punësimit. Projektet e konsulencës, bashkëpunimet akademike dhe pozicionet në borde drejtuese mund të krijohen përmes marrëdhënieve dhe reputacionit profesional.

Për këtë arsye, rrjeti i kontakteve duhet të ndërtohet dhe të mirëmbahet vazhdimisht, jo vetëm kur lind nevoja për një punë të re.

2. Planifikimi financiar

Rezervat financiare mund t’u japin profesionistëve më shumë liri për të marrë vendime. Kursimet për disa muaj mund të ndihmojnë në përballimin e një periudhe pa të ardhura, në investimin për aftësi të reja ose në testimin e një ideje biznesi.

Në këtë këndvështrim, planifikimi financiar nuk është vetëm një mekanizëm mbrojtjeje, por edhe një mënyrë për të krijuar mundësi të reja profesionale.

3. Përgjegjësia për zhvillimin personal

Një tjetër element i rëndësishëm është marrja e përgjegjësisë për zhvillimin profesional. Plani i trajnimit që ofron një kompani synon kryesisht objektivat e saj, ndaj punonjësit duhet të kenë edhe një strategji personale.

Kjo përfshin përcaktimin e aftësive që duan të fitojnë, objektivave që synojnë të arrijnë dhe vlerës që mund të ofrojnë edhe jashtë pozicionit aktual.

4. Parashikimi i mundësive të ardhshme

Përgatitja për një rol të ri kërkon kohë. Një profesionist që synon të bëhet anëtar i një bordi drejtues, të zhvillojë një karrierë ndërkombëtare ose të krijojë një aktivitet konsulence duhet të nisë të investojë në aftësitë dhe përvojën përkatëse shumë përpara se mundësia të shfaqet.

Kjo do të thotë të ndërtohet një plan afatgjatë, në vend që vendimet të merren vetëm në përgjigje të ndryshimeve të papritura.

5. Rishpikja e vazhdueshme

Përshtatja me ndryshimet teknologjike është një nga sfidat kryesore të karrierës moderne. Inteligjenca Artificiale dhe automatizimi po ndryshojnë mënyrën se si kryhen shumë detyra, duke rritur rëndësinë e përditësimit të vazhdueshëm të aftësive.

Sipas një sondazhi të Gallup të gushtit 2026, 27% e punonjësve amerikanë shprehën shqetësim se teknologjia mund ta bënte punën e tyre të panevojshme, pothuajse dyfishi i nivelit të regjistruar në vitin 2017.

Kjo nuk nënkupton se profesionet do të zhduken domosdoshmërisht, por se kërkesat e tregut dhe vlera e aftësive mund të ndryshojnë me shpejtësi.

Karriera nuk është më një shkallë, por një portofol mundësish

Sipas kësaj qasjeje, zhvillimi profesional nuk duhet të kufizohet vetëm te ngjitja në hierarkinë e një kompanie. Një profesionist mund të ndërtojë paralelisht mundësi si drejtues, mentor, konsulent, pedagog ose sipërmarrës.

Kjo nuk nënkupton domosdoshmërisht mbajtjen e disa vendeve të punës, por krijimin e alternativave që u japin individëve më shumë kontroll mbi të ardhmen e tyre.

Për të nisur këtë proces, Rudnik sugjeron që profesionistët të pyesin veten se çfarë alternativash do të kishin nëse do të humbisnin punën që kanë sot. Kush jashtë kompanisë e njeh ekspertizën e tyre? Cilat aftësi mund t’u ofrojnë klientëve të tjerë? Çfarë mundësish mund të ndërtojnë që tani?

Në një treg pune ku ndryshimi është bërë pjesë e përditshmërisë, siguria profesionale nuk varet më vetëm nga një kontratë pune. Ajo lidhet gjithnjë e më shumë me aftësinë për të krijuar vlerë, për t’u përshtatur dhe për të zhvilluar alternativa të reja, pavarësisht se ku ushtrohet profesioni.

The post Tregu i punës po ndryshon, si të mbroni karrierën tuaj nga pasiguria? appeared first on Fast News Economy.

Deri pak vite më parë, të bëheshe influencues dukej si një nga ëndrrat më tërheqëse për shumë të rinj: pa zyrë, me rrjete sociale, udhëtime dhe mundësinë për ta kthyer famën në biznes. Por një sondazh i ri tregon se kjo ide po humbet terren.

Sipas Raportit të të Rinjve nga Pacsun, bazuar në përgjigjet e më shumë se 6 mijë amerikanëve të moshës 11 deri në 24 vjeç, vetëm 18.8% thanë se do të dëshironin të ndiqnin një karrierë në marketingun e influencuesve. Një vit më parë, kjo shifër ishte 22.2%, duke bërë që profesioni të humbiste edhe vendin e parë.

Në krye këtë vit kanë kaluar profesionet e kujdesit shëndetësor, të zgjedhura nga 19% e të anketuarve. Diferenca është vetëm 0.2 pikë përqindjeje, ndaj nuk bëhet fjalë për një ndryshim dramatik. Por është një sinjal interesant për atë që të rinjtë po kërkojnë nga një karrierë.

Një arsye mund të jetë se jeta si influencues është shumë më pak “glamour” nga sa duket në ekran. Të ardhurat nuk janë të garantuara, puna kërkon prezencë të vazhdueshme online dhe suksesi varet nga vëmendja e publikut. Përveç krijimit të përmbajtjes, duhet të ndërtosh një markë personale, të menaxhosh bashkëpunime dhe të përballesh me kritika apo reagime negative.

Ndërkohë, inteligjenca artificiale po ndryshon edhe mënyrën se si të rinjtë mendojnë për tregun e punës. Ndërsa disa detyra kreative dhe administrative po automatizohen, profesionet që kërkojnë kontakt njerëzor, aftësi praktike apo përgjegjësi fizike mund të duken më të vështira për t’u zëvendësuar.

Kjo mund të shpjegojë pjesërisht edhe interesin për kujdesin shëndetësor. Një popullsi që po plaket dhe nevoja në rritje për shërbime shëndetësore krijojnë kërkesë për mjekë, infermierë, terapistë dhe profesionistë të tjerë të fushës.

Edhe marrëdhënia me vetë rrjetet sociale duket se po ndryshon. Pas vitesh të një përdorimi gjithnjë e më intensiv të telefonave, disa të rinj po kërkojnë mënyra për të qenë më pak të lidhur me internetin, përfshirë rikthimin e telefonave bazë, pa aplikacione dhe rrjete sociale.

Kjo nuk do të thotë se profesioni i influencuesit po zhduket. Por shifrat tregojnë se për një pjesë të brezit të ri, ideja e një karriere të suksesshme po lidhet gjithnjë e më shumë me sigurinë, aftësitë konkrete dhe punën me njerëzit, sesa vetëm me famën dhe vëmendjen online./Business Mag

The post Jo më influencues, ja ëndrra e re e të rinjve për profesionin appeared first on Fast News Economy.

Simptomat
Shumë simptoma të Sindromës së Zyrës nuk duken në mënyrë drastike në fillim, por kur mbeten të patrajtuara mund të bëhen serioze. Disa pacientë nuk janë në gjendje të lëvizin ose të rrotullojnë qafën e tyre. Të tjera simptoma janë:

Dhimbje koke
Rëndesë rreth syve
Dhembje qafe
Marrje mendsh
Dhembje kronike e muskujve
Ngurtësim në duar apo këmbë
Dhembje shpine
Vështirësi në lëvizje dhe rëndesë në shpatulla
Për disa, simptomat mund të jenë gjithashtu emocionale. Ata që vuajnë nga Sindroma e Zyrës mund të fillojnë të ndeshin ndjenjat e trishtimit, depresionit ose lodhjes ekstreme.

Shkaqet
Qëndrimi ulur me këmbët tuaja të kryqëzuara, ulur në këtë pozicion për një kohë të gjatë shkakton njëçekuilibër, hedhjen e peshës në vetëm njërën këmbë, duke ndikuar në gjendjen e shpinës tuaj

• Ulur duke u anuar përpara me shpatulla
• Ulur në buzë të karriges suaj
• Ulur ose duke qëndruar me krahë të palosur
• Duke qëndruar me peshë në njërën anë të trupit – pesha e trupit tuaj duhet të përhapet në mënyrë të barabartë midis të dyja këmbëve, duke parandaluar dëmtime të mundshme dhe dhimbjet
• Fjetja në krah
• Mënyra se si qëndroni duke parë tv ose qëndrimi ulur duke lundruar në internet
• Mbajtja e çantës tuaj në një shpatull
• Mbajtja e takave të larta, duke veshur rregullisht këpucë që janë shumë të larta, shpina merr disa harqe të gabuara, që mund të çojë në dhimbje shpine.

Parandalimi
Nuk mjafton të marrësh vetëm një masazh kur ndjen dhimbje. Ndërsa kjo mund të lehtësojë dhimbjen në afat të shkurtër, simptomat e njëjta mund të rishfaqen ose të keqësohen me kalimin e kohës. Në vend të kësaj, është më mirë të përshtasni veten dhe mjedisin tuaj. Këtu janë disa këshilla të rëndësishme:

E keni ju në dorë
Ndryshoni pozicionin tuaj të ulur ose të punës çdo njëzet ose tridhjetë minuta
Zgjasni muskujt e krahëve, duart, kyçet dhe këmbët çdo orë. Ngrihuni dhe ecni përreth.

• Janë edhe ushtrimet bazë të stërvitjes që mund të bëni për të ndihmuar lirimin e muskujve tuaj dhe për të krijuar një lëvizje.
• Sigurohuni që kyçet e dorës tuaj të jenë në pozitë të drejtë; mos i përkulni ose i ktheni ato shumë shpesh.
• Merrni një pushim nga kompjuteri çdo dhjetë minuta
• Uluni me një qëndrim të drejtë të shpinës
• Mos u ulni në skajin e karriges tuaj
• Vendosni kompjuterin dhe tastierën tuaj përballë jush
• Ekrani duhet të jetë në një lartërsi pak më shumë se linja e syve
• Duhet të ketë shumë hapësirë për të përdorur “maus”-in dhe për të lëvizur krahët
• Kompjuteri duhet të jetë një gjatësi krahësh larg prej jush

The post Dhimbjet nga Sindroma e Zyrës appeared first on Fast News Economy.

Ka një çast në jetën e secilit prej nesh kur ndalemi, jo sepse duam, por sepse nuk kemi më zgjidhje tjetër. Mendja bëhet e rënduar, ditët humbasin konturet dhe fjala “mirë”, që shpesh e themi automatikisht kur dikush na pyet si jemi, bëhet gjithnjë e më e vështirë për t’u besuar edhe vetë.

Në Shqipëri, ky çast shpesh mbahet i fshehur. “S’kam nevojë”, “do të kalojë vetë” apo heshtja bëhen mënyra për të shmangur të vërtetën: ndonjëherë kemi nevojë për ndihmë dhe nuk ka asgjë të turpshme në këtë nevojë.

Pikërisht nga kjo ide lindi “RIFILLO”, programi 30-ditor i krijuar nga Arlinda Çausholli, i bazuar në parimet e Terapisë Konjitive-Sjellore (CBT), një qasje e njohur që ndihmon në kuptimin e lidhjes mes mendimeve, ndjenjave dhe veprimeve.

Por “RIFILLO” nuk synon të jetë thjesht një program. Është konceptuar si një hapësirë e përditshme, e qetë, ku secili mund të ulet për pesë apo dhjetë minuta dhe të bëjë diçka që shpesh e lëmë pas dore: të ndalet, të shohë brenda vetes dhe të shkruajë atë që ndien, pa gjykim.

Katër hapa për 30 ditë

Struktura e “RIFILLO” mbështetet në katër hapa të thjeshtë që përsëriten çdo ditë për 30 ditë:

Vëzhgo. Çfarë po ndodh realisht brenda meje sot?

Shkruaj. Nxirre atë ndjenjë nga mendja dhe vendose në fjalë.

Kupto. Çfarë më tregon kjo për mua, për nevojat e mia dhe për mënyrën se si e shoh veten dhe botën?

Ndrysho. Çfarë mund të bëj, sado e vogël të jetë, që të afrohem një hap më shumë me personin që dua të jem?

“RIFILLO” nuk premton shërim të menjëhershëm, sepse asnjë proces i vërtetë nuk mund të premtojë ndryshime të mëdha brenda pak ditësh. Ai propozon diçka më të thjeshtë: një fillim. Dhe shpesh, pikërisht fillimi është pjesa më e vështirë.

Nga përvoja në komunikim te një qasje e re për mirëqenien personale

Arlinda Çausholli ka mbi 25 vite përvojë në komunikim, media dhe zhvillim personal. Gjatë këtij rrugëtimi, ajo ka parë nga afër, përmes punës me rreth 10 mijë profesionistë, të rinj dhe gra, se si fjala e duhur, e thënë në momentin e duhur, mund të ndryshojë një ditë dhe, në disa raste, edhe një jetë.

“RIFILLO” lindi pikërisht nga kjo bindje: ndryshimi i vërtetë nuk nis gjithmonë nga jashtë, por mund të nisë nga një bisedë e ndershme me veten.

Sot, programi synon të kalojë edhe kufijtë e Shqipërisë. Ai pritet të vijë edhe në formatin e librit fizik, në gjuhën angleze, përmes Amazon, duke synuar të arrijë edhe te njerëzit që jetojnë larg Shqipërisë, por që përballen me të njëjtën nevojë universale për t’u dëgjuar — qoftë edhe nga vetja.

“Kujdesi për mendjen nuk duhet të jetë privilegj”

Një tjetër çështje që Arlinda ngre është aksesueshmëria e mbështetjes për shëndetin mendor dhe emocional në Shqipëri.

Kostoja e seancave, por edhe një mentalitet që ende e sheh kërkimin e ndihmës si dobësi dhe jo si akt guximi, bëhen pengesa për shumë njerëz.

“RIFILLO” nuk pretendon të zëvendësojë terapinë profesionale. Përkundrazi, koncepti e pozicionon veten si një hapësirë edukative dhe mbështetëse, e cila për disa njerëz mund të shërbejë si ura e parë drejt vetëdijesimit dhe, potencialisht, drejt kërkimit të ndihmës profesionale.

Përtej lançimit të produktit, Arlinda po ndërton edhe një nismë për ta bërë “RIFILLO” më të arritshëm për njerëzit që nuk kanë mundësi financiare.

Ideja është e qartë: kujdesi për mendjen nuk duhet të jetë privilegj, por një e drejtë.

Metodika e “RIFILLO” nuk kufizohet vetëm te faqet e librit. Ajo shoqërohet edhe me sesione online, me idenë se fjala e shkruar, sado e fuqishme të jetë, ndonjëherë ka nevojë për një zë tjetër, për një dëgjues dhe për një bisedë që e çon reflektimin më tej.

Këto sesione lidhen natyrshëm me përvojën e Arlindës përmes “Fit For Future”, programit që ajo nisi në vitin 2013 dhe që vazhdon të ofrojë trajnime në komunikim dhe zhvillim personal.

Prandaj, “RIFILLO” nuk është një ide që lind në mënyrë të shkëputur. Është një tjetër formë e një përkushtimi të nisur vite më parë.

Nga bisedat, takimet dhe historitë e njerëzve që ka takuar gjatë rrugëtimit të saj, Arlinda ka parë një nevojë që shtrihet në breza.

Është nevoja e të rinjve që ende nuk kanë gjetur fjalët për të emërtuar atë që ndiejnë, por edhe e njerëzve në moshë të mesme që kanë mbajtur për vite peshën e heshtjes, duke besuar se nuk u takon të kërkojnë ndihmë.

Pikërisht për këtë arsye, “RIFILLO” synon t’u ofrojë të dyja palëve një hapësirë të përbashkët: hapësirën e fjalës që dëgjohet dhe të ndryshimit që nis me një hap të vogël, çdo ditë.

“RIFILLO” nuk është përgjigje për gjithçka. Është një fillim i ri, i qetë dhe i butë, për këdo që ka nevojë ta gjejë.

“RIFILLO” është një program 30-ditor i bazuar në parimet e CBT, krijuar nga Arlinda Çausholli, strategjiste komunikimi dhe media dhe themeluese e programit “Fit For Future”. Materiali është edukativ dhe mbështetës dhe nuk zëvendëson terapinë profesionale. Mund të gjendet në arlindacausholli.com./Vaspas

The post Njihuni me ‘RIFILLO’ – udhërrëfyesi 30-ditor i mendimeve dhe ndjesive që sapo doli në Amazon appeared first on Fast News Economy.

Kështu kanë vepruar edhe shkrimtari i famshëm Çarls Dikens dhe biologu gjenial Çarls Darvin.

“Dekada të hulumtimit kanë demonstruar se korrelacioni mes numrit të orëve që punojmë dhe produktivitetit janë të dobëta”, argumenton Pang në librin e tij “Pse ju kryeni më shumë punë kur punoni më pak”.

Darvin besohet të ketë teoretizuar dhe të ketë bërë punime shkencore vetëm 90 minuta në ditë, sipas raporteve të Quartz-it.

Pjesa tjetër e ditës i kalonte duke lexuar, ecur, duke shkruar letra dhe duke fjetur.

Djali i Dikensit njëherë kishte zbuluar se babai i tij kishte punuar nga ora nëntë e paradites e deri në ora dy pasdite, madje me një pauzë dreke.

Por këto dy personalitete nuk janë të vetmet që kanë arritur sukses të madh duke punuar shkurt gjatë ditës.

Edhe Tomas Mann dhe Edna O’Brajen e kishin pasur të njëjtin orar, sipas Pangut.

Ai beson se sasia e kohës që ata ia dedikonin pushimit të qëllimshëm ishte po aq e rëndësishme sa koha që e kalonin duke punuar.

“Kur ne ndalojmë dhe pushojmë si duhet, ne nuk jemi duke e paguar taksën e kreativitetit. Përkundrazi, ne po investojmë në të”.

Sidoqoftë, nuk duket e pranueshme që ky koncept të futet në shumë zyra institucionale, pavarësisht faktit që studimet në mënyrë të vazhdueshme kanë treguar për dobitë e këtij koncepti për të gjithë të përfshirët në vendin e punës.

The post Si do të ishte të punonim vetëm katër orë në ditë? appeared first on Fast News Economy.

Por një pjesë e madhe prej nesh harrojmë që disa prej tyre ne i kemi pasur si prioritete edhe gjatë viteve të tjera, të cilat fatkeqësisht kanë kaluar nga viti në vit duke mos u realizuar.

Nëse nuk doni që edhe ky viti të jetë i ngjashëm me ato të viteve të kaluara, ndiqni këshillat e mëposhtme:

1. Duhet të keni objektiva shumë të qarta

Kjo mbase është diçka të cilën e dini, por ne po e thkesojmë edhe një herë. Ju nuk mund të përmbushni dhe të realizoni asnjë objektiv nëse nuk keni objektiva, apo nëse nuk i keni ato të qartë për veten tuaj. Sa më specifike dhe të detajuara të jenë aq më mirë do të jetë dhe aq më të lehtë do ta keni ju për t’i realizuar ato.

2. Përmirësojini objektvat e arritura më parë

Ju duhet t’i jepni vetes mundësinë për të përmirësuar objektivat e arritura më parë, sepse për një arsye apo një tjetër, mund të keni lënë diçka pa përfunduar apo thjesht për faktin se edhe projekti i realizuar në mënyrën me të mirë të mundshme, ka nevojë për përmirësim pas disa kohësh. Një gjë e tillë ndodh sepse edhe nëse ju e keni të qartë në mendje objektivin që duhet të arrini, mund të ndesheni me elemente të ndryshme gjatë rrugës suaj të cilët do t’ju pengojnë për ta çuar atë drejt fundit në mënyrën më të mirë të mundshme apo ashtu siç ju e kishit planifikuar. Situata të ndryshme familjare apo personale, financat tuaja, teknologjitë e reja, janë të gjithë elementë që mund të ndikojnë në punën tuaj dhe në arritjen e objektivave tuaja.

3. Mendoni për avantazhet e objektivave tuaja

Të vendosësh disa objektiva nuk ka kuptim nëse realizimi i tyre nuk vjen së bashku me një sërë avantazhesh.Vizualizimi i avantazheve që vjen nga arritja e objektivave tuaja do t’ju ndihmojë që jo vetëm t’i realizoni ato në mënyrën më të mirë por të jeni njëkohësisht edhe më të frymëzuar.

4. Mos vendosni objektiva të parealizueshme

Le t’i quajmë edhe objektiva të vërteta, apo të realizueshme, të gjitha ato që ju doni të arrini gjatë këtij viti të ri. Por duhet të tregoheni realistë me veten se një pjesë e madhe e tyre nuk mund të realizohen brenda ditës, dhe për të mos humbur motivimin ju mund t’i ndani ato në objektiva më të vogla, të cilat do t’ju ndihmojnë që të shkoni drejt objektivave më të mëdha.

5. Të jeni të qartë

Nëse doni që t’i arrini objektivat që i keni vënë vetes, ju duhet të keni fillimisht të qartë mënyrën sesi do t’i realizoni ato. Sepse nëse ju vetë nuk jeni të qartë, atëherë të jeni të sigurt se vetëm do të lodheni duke u përpjekur por mbase asnjëherë nuk do të arrini t’i realizoni deri në fund.

The post Këshilla që ndihmojnë në realizimin e objektivave appeared first on Fast News Economy.