10 cilësi që ndajnë folësit në “folës të mirë” dhe “folës të tjerë”

Nga Etleva Pushi

Këto janë shënimet e mia për tre minuta që foli një anglez gjatë një takimi pune. Ky qëlloi folës i mirë.

Kështu i ndajmë ne përkthyesit folësit, në folës “të mirë” dhe folës që “mos të rënçin për pjesë”.

Folësit e mirë dhe “ata të tjerët” në kllapa:

shqiptojnë qartë (të tjerët i hanë fjalët)
kujdesen që të gjithë pjesëmarrësit t’i dëgjojnë (të tjerët flasin vetëm për vete dhe bezdisen kur i kujton se duhet të ngrenë zërin)
flasin me ritëm të arsyeshëm (të tjerët fluturojnë dhe kujtojnë që po i lënë të tjerët pa mend me shpejtësinë rrufe)
kanë intonacion (të tjerët janë të mërzitshëm, monotonë, ta vrasin çdo fije interesi apo kurioziteti)
mendojnë para se të flasin (të tjerët thjesht flasin)
ndjekin një vijë logjike (të tjerët nuk i merr vesh pse kërkuan fjalën)
kanë një kontakt të mirë me sy me dëgjuesit (të tjerët i mbajnë sytë të ngulur te fjalimi i shkruar)
e dinë për çfarë flasin (të tjerët janë nga ata që vijnë për të zëvendësuar shefin që në moment të fundit i dërgoi se ashtu i doli një punë)
gjërat e vështira i prezantojnë thjesht (të tjerët bëjnë si ekspertë që vuajnë se jo kushdo i kupton)
kur e dinë se do të komunikojnë me dëgjuesit përmes përkthyesit, kujdesen që të jenë edhe më të qartë se zakonisht, se e dinë se përkthyesi mund të jetë “i mirë”, po mund edhe të jetë nga ata që “mos të rënçin për pjesë” 🙈 (të tjerëve as u shkon fare ndër mend se fjala e tyre kalon një herë nga truri, veshi dhe goja e përkthyesit).