Producentja Gerta Qurku ka postuar një video në Instagram, ku Baxhaku dhe Xhuvani shfaqen të përqafuar duke kënduar këngën “Formidable”.

“Ëngjëjt janë larg, Tos dhe Gjergj, ju pritët njëri-tjetrin për ta bërë këtë udhëtim të mrekullueshëm drejt ëngjëjve.

Dhe ne na mbetët trishtimi”, shkruan Qurku teksa poston videon.

Në pamjet filmike Baxhaku dhe Xhuvani shfaqen të përqafuar dhe të relaksuar, moment këto vërtet prekëse.

 

View this post on Instagram

 

Engjejt jane larg . Tos dhe Gjergj , ju pritet njeri – tjetrin per ta bere kete udhetim te mrekullueshem drejt engjejve . Dhe ne na mbet trishtimi ?? .

A post shared by Gerta Qurku (@gertaqurku) on Aug 19, 2019 at 11:56am PDT

The post U shuan njëri pas tjetrit, dalin pamjet si festonin dikur Baxhaku dhe Xhuvani duke kënduar (VIDEO) appeared first on Fast News Economy.

Konstandini kishte kërkuar leje që ditën që babai i tij ndërroi jetë dhe leja tashmë është e konfirmuar në mënyrë që ai të ketë mundësinë ti japë të atit lamtumirën e fundit.

Trupi i pajetë i regjisorit Gjergj Xhuvani mbërriti sot në mëngjes në aeroportin e rinasit, ndërsa do të përcillet për në banesën e fundit në orën 14.00. Familjarët kanë preferuar që ceremonia mortore të jetë private.

Konstandin Xhuvani akuzohet për vrasjen e 4 personave dhe është dënuar me 35 vjet burg.

The post Sot varrimi i të atit, Konstandin Xhuvanit i jepet leja për ti dhënë lamtumirën e fundit appeared first on Fast News Economy.

Xhuvani u nda nga jeta më 14 gusht në Romë, ku ndodhej për xhirimet e filmit të tij të fundit “Liqeni im”.

Familjarët kanë vendosur që ceremonia mortore të jetë private, jo me homazhe shtetërore.

Regjisori i njohur do të përcillet për në banesën e fundit sot në orën 14.00.

Gjergj Xhuvani, regjisor, skenarist dhe producent shqiptar, lindi në vitin 1963 në Tiranë. Në vitin 1986 u diplomua në Akademinë e Arteve në Tiranë, dega Artet Dramatike. Që nga viti 1986 deri në vitin 1990, ai punoi si asistent regjisor në shumë filma dhe në vitin 1991 realizoi filmin e tij të parë “Bardhë e zi”.

Ka punuar si regjisor në filma mjaft të njohur për publikun, si “Në kërkim të kujt”, “Lindje, perëndim, lindje”, “I dashur armik”, “Parrullat” etj.Qe i pari kineast shqiptar që mundi të çojë Shqipërinë në Kanë përmes filmit “Parrullat” në vitin 2001.

Ka dhënë kontributin e tij në kinematografinë shqiptare edhe si skenarist në filma si “Parrullat”, “I dashur armik”, “Në kërkim të kujt” etj.

Po ashtu ai ka interpretuar si aktor në “Edhe ne luftuam” dhe “Hije që mbeten pas”. Pas filmit “Engjëjt janë larg”, një vit më parë kineasti Gjergj Xhuvani pritej të prezantonte në kinema realizimin e fundit kinematografik,“Liqeni im”.

The post Mbërrin në Shqipëri trupi i pajetë i regjisorit Gjergj Xhuvani, familjarët ceremoni mortore private appeared first on Fast News Economy.

Ne djall te mos shkoje kinematografia shqiptare, por vanitozet dhe analfabetet rreth saj

Ne vend te nje liturgjije per humbjen e kineastit Gjergj Xhuvani

Gjithe keto dite kam mbajtur doren per te mos shkruar per ate qe kohet e fundit po i ndodh kinematografise shqiptare, por qe nuk e di kush.
Kam thene le te iki vera.Sepse e di qe shumica e te rinjve, ne pamundesi per te ndertuar shoqerine e tyre si nje si moter me te gjithe europianet e tjera, e ka me te lehte ta ndjeje veten te integruar me gjithe boten, vetem kur vesh fustanet dhe xhaketat e sezonit, ose ndjek kinematografine boterore.Ndoshta edhe kur sheh reklama te ndryshme qe ndrojne per dite.
Dhe ka mundesi qe edhe snobet e dites, te thone.”Ne djall te veje edhe kinematografia shqiptare.”
Por vdekja nuk pyet per sezone dhe per dite vere.Dhe kesaj kinematografije i ka humbur ne nje spital te Romes nje nga regjisoret me me ze te saj te pas viteve 90, Gjergj Xhuvani.
Kineasti qe u formua si asistent regjisor ne brumin e Kinostudios dhe tregimtari i ri qe talentin e tij te rrefimit, ia dedikoi filmit shqiptar.Regjisori i filmit te ri klasik shqiptar .
Dhe keshtu duhet thene se u nda prej botes shqiptare dhe kinematografike, te cilien e konfiguroi edhe triumfalisht edhe tragjikisht, si me lamtumiren e sotme, njeriu qe nuk la t’i krijohej boshlleku deri ne humnere , kinematografise, te ciles i kushtoi jeten. Dhe qe mund te thuhet qe vijoi gjuhen kinematografike, jo vetem per ta shpetuar,por per t’i dhene nje nder te ri. Shfaqjen e njeriut, brenda rrethanave me te frustruara.
Te gjithe e dine suksesin e filmit “Parrullat,”qe sot citohet ne te gjithe kritiken boterore dhe qe flet per trusnine e dy mesuesve fshati ne kohen e rrethuar prej gureve te parrullave ideoligjike te mberthyera ne faqe mali.’I dashur armik’ me trysnine e njerezve te ngerthyer ne nje lufte, ku nuk kane vendosur ata vete te jene kunder njeri tjetrit. E me pas “Lindje perendim lindje”, me trysnine e nje grup sportistesh pas kolapsit te nje regjimi, ku per here te pare duhet te gjejne rrugezgjidhjet vete. Kjo sa per te kujtuar disa filma te Xhuvanit, qe ishte ne proces postproduksioni me filmin e tij te fundit.
Rregullat e reja te vendosura arbitrarisht per filmin shqiptar, nuk do ta lejonin qe Gjergj Xhuvani te bashkepunonte me shkrimtarin e pervojave te hidhura mbi trup, shkrimtarin e tij Dhimiter Xhuvani, qe mund te quhet edhe ati i tij natyral dhe shpirteror, per nje liri te re shprehjeje dhe fryme realiste.
NJe rruge krijuese qe e lidhi edhe me aktoren e talentuar Luiza Xhuvani, e cila me teper se asnjehere tjeter, pas traumes se madhe brenda familjes dhe denimit te te birit per krimet e kryera, ka lujtur me nje thellesi dilemat hamletiane, kur njeriu papritur gjendet si ne cark.Dhe drama eshte gracka,ku shpirti do te mbyllet si laraska.
NJe trusni e re, kalon nga krijimtaria artistike ne jeten e drejtperdrejte te Gjergj Xhuvanit,deri sa kthehet ne bote tragjike. Punetori i palodhur i kinematografise njeriu besnik i miqesive ,enderimtari i projekteve te vazhdueshme, I palekunduri ne formimin e tij,dhe mbi te gjitha ,njeriu social qe dha, trysnite dhe perpelitjet njerezore, pa asnje melodramatizem dhe shtirje, u nda nga jeta e tij kinematografike para kohe.
Ne kete bote kaq te hapur, ku producente jane gati te vjelin aq sa u duhet, per ta kthyer edhe filmin ne stilin e reklamave ose PPP qe monitorojne doganat, vetem e vetem se ndonje njeri nuk di tjeter se c’eshte filmi, ne vend te nj e Xhuvani mund te kemi ketej e tutje te ftuar ne kinematografine shqiptare ndonje skenarist te huaj, qe do te n a tregoje se si e koncepton ai realitetin shqiptar sot.
Dhe perseri dhe perseri.Ne djall kinematografia shqiptare.
Dhe iku nje kineast, qe filmin e dinte ta ndertonte me duar e tij, qe nga skenari,po te donte te shprehej,si e kerkon liria e krijimit.
Iku nje bazament dhe nje model,ne kohen e rrezikut qe kinematografine shqiptare, ta trajtojne sa per paret e nje asistence sociale.
Iku nje nga autoret qe mbante nje ekuiliber, ne kete kohe kur duket se ka me te teper rendesi sherbimet dhe lehtesimet per xhirimet e te huajve ne Shqiperi, se sa prodhimi serioz i filmit, si ai I Gjergj Xhuvanit, qe e coi metrazhin e filmit te gjate ne sesionet me inkurajues te festivalit te Kanes.
Iku regjisori, qe duhet t’i mesonte edhe me drejtuesit e sotem te prodhimit te filmit, se regjisori nuk eshte nje rrogetar i zakonshem., por krijues i mirefillte qe shkruan me gjuhen e imazhit.,ne nje proces te pandashem te filmit autor, qe ndryshe nga gjithe bota synohet te neperkembet nga ata qe nuk e arrijne dot.
Por jo nje Gjegj Xhuvani.
A do te dine miqte e rinj te Qendres Kombetare Kinematografike, qe mendohen te vleresojne filmat shqiptare, duke ngateruar jurite nderkombetare te festival te filmit dhe te Miss Bukurive, me keshillat miratues te krijimtarise se mirefillte shqiptare, kur konkurimi nderkombetar, eshte tashme i garantuar gjate procesit te gjate filmik., qe ne momentin kur ka te drejten te paraqitet ne Euroimazh, ose kur gjen bashkeproducente te huaj.
Te konceptosh thjesht bisnes, ose pune rrogetaresh,nje kinematografi ,ne nje vend si Shqiperia,i ngjan vertet Don Kishotit te Mances. Ne kohen qe e gjithe agrokultura po mbeshtetet dhe zhvillohet nen regjimin financiar europian.
Gjergj Xhuvani e kishte fituar kete fryme bashkepunimi dhe e dinte qe perpara se puna krijuese do te kishte shume mund.
Pesha e krijimtarise se tij ekuilibronte te gjithe aventuren a la asistence sociale te rreth 170 filmave te metrazhit te shkurter te prodhuar gjate ketyre viteve.
Ata qw kane kerkuar ta mundin Gjergj Xhuvanin qofte edhe me lajka e dine se ai ka pas te rinjve qe u ka qendruar ne koke dhe ju ka falur ekperiencen dhe autoritetin e vet , per nje kinematografi te qendrueshme dhe solide.Por qe vanitozet e kembejne me biseda dhe vendime kafenesh.
GJergj Xhuvani na meson se ai vete formesoi kinematografine shqiptare te pas viteve 90, me shume pak te tjere, disa prej te cileve pareve u vene me teper rendesi se krijitarise.
Ata qe duan te kthejne regjine filmike dhe bashkepunimet ne nje profesion argatesh le te thone sa te duan.Ne djall kinematografia shqiptare.(?!)
Gjergj Xhuvani eshte nje guri i rende kinematografik, kujtimi i te cileve do te ndaloje shume njerez te bejne marrezira dhe ekserimente me filmin shqiptar. Sepse nje ekip filmi mund te kete shume bashepunetorw te huaj.
Por nje veper quhet shqiptare, kur shpreh konstitucionin e vet shpirteror dhe trasmeton mesazhet e veta me te cilat pasurohet kinematografia boterore.
Sot per sot, i ka mbetur vetem asaj te kete nevojen te shprehet shqip me te gjithe kuptimin e fjales.,per cdo kinematografi kombetare,ne mrojtje te diversitetit europian si pasuri. Dhe mere me nend sikur projektet shqiptare t’I miratoje nje specialist I vertete nga nje vend ku priren dhe pasurojne boten plot sukses prirjet e arteve marciale! Pastaj edhe nje specialist nga Bollivudi, qe I di se ku I rreh shqiptareve.Se ne nje bote snobesh,me qe nuk ka parfum shqiptar, fare lehte mund te thuhej.Ne djall kjo kinematografi qe kemi.(!?)
Por ja qe nuk na le humbja e parakoheshme e Gjergj Xhuvanit, qe duhet te shkunde gjithe shoqerine shqiptare, me qellim qe ne kinematografine e sotme te saj te mos krijohen humnera te reja . Dhe here tjeter le te flasim per vendime gati tragjike , por qe duhet te kemi sy dhe veshe per te vene gishtin mbi plage.Sepse cfare nuk mund te ndodhe nga mendje lehtesia per te perseritur pa e ditur as vete.Ne djall le te veje kinematografia shqiptare.
Por sot na ka humbur nje kinest qe na le porosi me humbjen e tij te themi..Amen atij qe I kushtoi jeten imazhit filmik dhe krijoi gifuren e regjisorit shqiptar te pas 90.Amen per konturimit e sotem, dhe trasnfigurimin e plote te shoqerise shqiptare .Amen kinematografise qe shfaq fytyren qe kemi ose zoterojme. Amen perjetesise qe le ajo pas .

The post Natasha Lako: Në djall të mos shkojë kinematografia shqiptare, por vanitozët dhe analfabetët rreth saj appeared first on Fast News Economy.

Kjo pasi ishte vendosur transferimi i tyre në burgun e Peqinit ose në atë të Korçës, gjë që ka revoltuar të dënuarit.

“Duke qenë se transferimi jonë në Peqin dhe Korçë do të krijonte një distancë të madhe me familjarët dhe rrethin tonë shoqëror, një ngarkesë më të madhe ekonomike dhe një shkëputje nga programet trajnuese të organizatave jo-fitimprurëse, transferimi jonë do të binte në kundërshti të plotë me interesat e shoqërisë për riedukimin dhe rehabilitimin tonë”.- thuhej ne letren e te burgosurve.

Kostandin Xhuvani ka firmosur peticionin, ku të dënuar bënin apel se nëse nuk plotësoheshin kërkesat e tyre do të shkonin drejt grevës së urisë.

The post Pak ditë para se t’i vdiste i ati, ja kërkesa që Kostandin Xhuvani për ministren e Drejtësisë appeared first on Fast News Economy.

Xhuvani është pjesë e brezit të artistëve shqiptarë që krijuan dhe kontribuan në periudhën e e pas viteve 90’, duke shkëlqyer në disa disiplina. Skenarist, regjisor, producent, por edhe aktor janë fushat e kinematografisë ku ka lëvruar Xhuvani, duke lënë një gjurmë të paharrueshme në historinë e artit shqiptar.

I lindur në vitin 1963, Gjergj Xhuvani nuk eci në gjurmët e babait të tij, shkrimtarit të njohur Dhimitër Xhuvani, por zhodhi një tjetër fushë të artit. Në vitin 1986 Gjergj Xhuvani u diplomua në Akademinë e Arteve, duke spikatur që në këtë periudhë për talentin dhe sqimën e tij të veçantë.

E filloi karrierën si asistent regjisor, derisa në moshën 24-vjeçari shpërtheu, duke drejtuar filmin e tij të parë ‘’Bardh e Zi’’ në vitin 1990. Në këtë film ai ishte skenarist dhe regjisor njëkohësisht. Partnere jete dhe skene, Gjergji zgjodhi të kishte Luiza Xhuvanin, më të cilën i dhuruan publikut shqiptar disa nga filmat më të bukur të 30 viteve të fundit.

Në vitin 1995, ai prodhoi filmin “Dashuria e fundit’’, ku Luiza luante rolin e një prostitute. Më pas ai prodhoi në vitin 1999 ‘’Funeral Business’’ duke kontribuar si producent dhe skenarist.

Kulmi i karrierës së tij regjisoriale erdhi në vitin 2001, kur drejtoi dhe nxori në ekran filmin e njohur ‘’Parrullat’’, një komedi-dramë nga epoka e diktaturës. Ky film bashkoi një numër aktorësh të njohur të ekranit shqiptar, si: Birçe Hasko, Agim Qirjaqi, Artur Gorishti, Luiza Xhuvani, Niko Kanxheri etj. Filmi pati sukses dhe u hyri në listën e ‘’Çmimeve Oskar për Filmin më të mirë të Huaj’’ në vitin 2002, por nuk arriti të kandidohej.

Ai vazhdoi të prodhonte filma të tjerë interesantë si: I dashur armik (2004) dhe Lindje, Perëndim, Lindje (2008), ku u vlerësua pozitivisht nga kritika dhe u përfshi për herë të dytë në listën e filmave të huaj më të mirë për ‘’Çmimet Oskar’’ në vitin 2009, por sërish qëlloi i pafat.

Nëse në art shkëlqeu dhe bashkë me Luizën i dhuruan shumë publikut shqiptar, ndoshta i vetmi peng i Gjergj Xhuvanit mbeti djali i tij i mbrapshtë, Kostandin Xhuvani. Ky i fundit është në burg si autor i një vrasje të katërfishtë në Tiranë dhe është i dënuar me 35 vite heqje lirie.

Gjergj Xhuvani vdiq teksa po punonte për xhirimin e filmit ‘’Liqeni im’’.

Produksioni i Gjergj Xhuvanit:

Regjisor

Në kërkim të kujt – (2011) telefilm me 5 seri

Lindje, perëndim, lindje – (2008)

I dashur armik – (2004)

Parullat -(2001)

Funeral Business – (1999)

Dashuria e fundit – (1995)

Një ditë nga një jetë – (1994)

E diela e fundit – (1993)

Bardhë e zi – (1991)

Skenarist

Në kërkim të kujt – (2011) telefilm me 10 seri

I dashur armik – (2004)

Parullat -(2001

Funeral Business – (1999)

Dashuria e fundit – (1995)

Një ditë nga një jetë – (1994)

E diela e fundit – (1993)

Bardh e zi – (1991)

Producent

Funeral Business – (1999)

Një ditë nga një jetë – (1994)

Aktor

Edhe ne luftuam – (1981) (TV).”

The post Vdiq papritur, kush është Gjergj Xhuvani, regjisori më i mirë shqiptar pas viteve ‘90 appeared first on Fast News Economy.

Një ngushëllim të ndjerë për regjisorin Xhuvani ka bërë edhe presidenti, Ilir Meta. Në postimin e tij në facebook, kreu i shtetit shkruan se, vdekja e Gjergj Xhuvanit, është një humbje e madhe për kinematografinë shqiptare.

“Me hidhërim të thellë mësova për ndarjen sot nga jeta të Gjergj Xhuvanit!

Ikja kaq e parakohshme e këtij regjisori të shquar, skenaristi e producenti të spikatur, i cili shkëlqeu përmes punës së palodhur krijuese dhe modestisë fisnike, është një humbje e madhe për artin dhe kinematografinë shqiptare, që Ai i dha një dimension të shquar edhe ndërkombëtar.

I shpreh familjes, miqve e bashkëpunëtorëve të tij ngushëllimet më të thella e të sinqerta për humbjen e të dashurit të tyre!

Gjergj Xhuvani na la pas një trashëgimi të jashtëzakonshme artistike, që nderohet me respekt nga të gjithë e do të mbahet mend gjithmonë.

I përjetshëm kujtimi i Tij”, shkruan Meta.

The post Meta fjalë të ndjera për regjisorin Xhuvani: Humbje shumë e madhe appeared first on Fast News Economy.